Positief bevallingsverhaal 001 – Fabienne & Mia

Horrorverhalen omtrent bevallen, we kennen ze allemaal. Iets met tangen, knippen, ruptuurtjes en pijnstilling. Maar dat bevallen vaak ook gewoon een fantastisch mooie ervaring blijkt te zijn, die zeker hard werken is, maar vooral positief ervaren kan worden, horen we gek genoeg veel minder. Omdat ik het zelf erg fijn vond zoveel mogelijk positieve bevallingsverhalen te lezen tijdens mijn zwangerschap, leek het me een leuk idee er een aantal te gaan delen op mijn blog de komende maanden. Allemaal enthousiaste mama’s die een geweldige bevallingservaring hebben gehad. Ik ben trots en vereerd dat zij nu allemaal een plekje op mijn blog hebben. Fabienne bijt het spits af, zij beviel na 41 weken van Mia.

BYE BYE DUE DATE
41 weken waren inmiddels verstreken toen we besloten zondag 1 oktober voor een tweede keer te strippen. De eerste keer had niet geholpen. Die avond ging mijn vriend Sven zaalvoetballen en ik bleef thuis op de bank met wat buikpijn en onrust. Rond 19:30 besloot ik in bed te gaan liggen (met mijn oh-zo fijne voedingskussen) aangezien ik op de bank al wegdommelde. Om 22:30 werd ik wakker door Sven die in bed kroop.

De buikpijn was er nog maar het was te handelen, de gedachte dat het was begonnen spookte door mijn hoofd maar op een of andere manier geloofde ik het niet aangezien ik bij 37 weken ook al eens voorweeën had gehad.

HET BEGINT!
Om 03:30 werd ik wakker, weer door de buikpijn. Ik ging naar de WC maar daardoor ging het niet over. Rustig maakte ik Sven wakker: “HET BEGINT, VOLGENS MIJ HEB IK WEEËN!”. Meteen appte ik mijn zus en moeder die raar genoeg ook toevallig wakker waren!? Ik begon met timen en na 1,5 uur belde Sven de verloskundige dat de bevalling begonnen was. aangezien ik regelmatige weeën had. Ze kwam eraan, zei ze.

4CM
Na een uurtje was de verloskundige er. Ik maakte me al een aantal weken zorgen dat ik de mannelijke verloskundige zou hebben. Aangezien ik dit écht niet wilde. Ik was zo blij toen ik een vrouwelijke stem hoorde! De stagiaire, waar ik bijna heel mijn zwangerschap een goeie band mee had, mocht mijn bevalling doen (uiteraard met een échte verloskundige erbij). Ze vroeg me om te gaan liggen om mijn ontsluiting te checken, 4CM. Yessss, een begin!! Ze ging weg en kwam tussen 08:30 en 09:00 weer terug, dit duurde uiteraard langer dan verwacht.

NOG STEEDS 4CM
Om 09:00 was ze er weer, ik ging in en uit de douche, want die warme straal op m’n rug was geweldig. Maar dat zitten was toch niet echt wat. Nadat ze weer had gevoeld, was het nog steeds 4CM. Ja k*t, heb ik zeker weer, geen vorderende ontsluiting. Ze vroeg me wat ik wilde, aangezien ik had aangegeven graag zonder pijnstilling de bevalling door te staan. We besloten om naar het ziekenhuis te gaan en daar mijn vliezen te breken en later op de planning stond een ruggenprik.

ZIEKENHUIS
In het ziekenhuis aangekomen brak ze mijn vliezen vrijwel direct, dit was totaal niet vervelend, alleen wat warm water dat wegliep. Nadat ze waren gebroken werden de weeën heftig, op mijn rug liggen kon écht niet, en aangezien thuis douchen erg hielp ben ik onder de douche gestapt. Na even een gesprekje met de VK besloot ze weg te gaan i.v.m huisbezoekjes. Ze waren nog geen kwartier weg, of ik wilde haar alweer terug hebben, want dit ging snel voelde ik.

EVEN RUSTIG
Gelukkig kwamen ze terug en hielpen me samen met mijn moeder (waar ik om schreeuwde) met puffen. Aangezien Sven totaal niet wist wat hij moest doen en hoe hij zijn zenuwen moest bedwingen. Natuurlijk begreep ik dit en hielp hij me súper goed op de momenten dat het moest. En toen hij beneden even zijn zenuwen wou weg roken liet ik dat uiteraard toe, stiekem heeft hij toen nog een broodje beenham achter z’n kiezen gestopt, geef hem eens ongelijk. Ondertussen zat ik nog steeds onder de douche de weeën weg te puffen en was heel de afdeling vol met onze families. Er kwam personeel van het ziekenhuis om te vragen of iemand A.U.B de mensen op de gang rustig wilde maken en anders moesten ze maar buiten gaan staan. Oepsie.

10CM
Rond 11:30 werden de weeën zo heftig dat ik boos op de muren van de badkamer sloeg en tóch maar om die ruggenprik vroeg. Hiervoor moest ik wel even op bed liggen, aan de CTG, op mn rug. Na 10 minuten uitstellen omdat ik niet kon staan door de weeën waggelde ik naar bed. 8CM… maar dat liggen op mijn rug ging écht niet, ik kon de weeën niet bedwingen op mijn rug, de CTG mocht op mijn zij, maar zover kwam het niet. “SVEN! IK MOET POEPEN!” riep ik opeens na 10 minuten, dit was uiteraard geen poep maar een baby. De verloskundige voelde: 10CM, je mag!

12:39
En daar was ze dan, na kort persen, op mijn zij, met GEWELDIGE hulp van Sven en mijn moeder, op 2 oktober 2017, om 12:39. Onze MIA, zo klein & teder. Ik pakte je vast en zei: “huil maar schatje”. Maar dat deed je al. Geweldig! En wat een bos haar had je. Direct vroeg ik om mijn zus, die met een noodgang kwam aanrennen met tranen van geluk.

NAAR HUIS!
Helaas was ik door bijna 1 liter bloedverlies erg zwak, tòch mochten we naar huis. Lopen kon ik niet, dus in de rolstoel, zonder buik maar met een volle Maxi Cosi op m’n schoot! Ook thuis was het volle bak, en uiteraard versiering all over. Ook Mia haar betovergrootmoeder van 85 kwam aan scheuren om éven te komen kijken. Ik ging direct naar boven aangezien ik totaal uitgeput was, Mia kwam na 10 minuten ook boven. De dagen erna waren vol liefde, vol bezoek en vol cadeautjes, en dan niet te spreken over de kraamhulp: GEWELDIG!

5,5 MAAND
Nu 5,5 maand later zijn de dagen nog steeds vol liefde, we genieten élke dag van elk nieuw dingetje dat ze kan en verheugen ons zo super erg op elke nieuwe dag die we met haar mogen hebben.

Ondanks dat een bevalling uiteraard niét iets is wat je elke dag met plezier doet, heb ik hem súper positief meegemaakt en zou ik zo’n bevalling direct over doen de volgende keer. Ik vind het in ieder geval super leuk dat jullie mijn bevallingsverhaal hebben gelezen. Ik hoop dat dat voor jullie ook geldt!

Zijn jullie benieuwd naar Mia en hoe ze zich ontwikkeld? Volg ons vooral op Instagram: @MIANDMAMA! Tot daar ❤

Liefs, Fabienne, Mia & Sven.

PS. Over 2 weken komt het volgende positieve bevallingsverhaal online. En denk jij nu: “hey, ik heb ook zo’n verhaal!” Stuur me dan een berichtje en wie weet verschijnt binnenkort jouw verhaal op Huisje, Boompje, Baby. Liefs, Esmee.

Leave a Reply

  1. Mooi Fabienne, gelukkig heb je prachtige bevalling en een nog prachtigere dochter. Mia is een schattig meisje 💕