There’s no planet B

Ik ben zo’n moeder. Zo’n moeder die geen vlees eet, geen melk drinkt en geen eieren gebruikt. Zo’n moeder die smeert met essentiële oliën. Zo’n moeder die geeft om dieren, de planeet en alles wat daar leeft. Zo’n moeder die bewuste keuzes probeert te maken, zo weinig mogelijk gifstoffen in huis wil hebben en zo’n moeder die haar hart vasthoudt als ze denkt aan ‘de wereld over 50 jaar’. Noem me een hippie, zeg maar “daar heb je weer zo’n trieste wereldverbeteraar” en vertel me dat ik een druppel op een gloeiende plaat ben. Het maakt me allemaal geen zak uit. Want ik ga wel voor een betere wereld. En dan is dat maar cliché dat dat toch echt bij jezelf begint.

Ik heb ontzettend lang mijn mond gehouden. Vind het belangrijk iedereen in zijn of haar waarde te laten en ben zelf ook verre van perfect. Maar ik vind dat we ons niet langer stil kunnen houden. Onze planeet geeft noodsignalen af. We kunnen het niet meer ontkennen. Er is wat aan de hand. En als we allemaal op onze luie reet blijven zitten en er niets aan doen, dan zullen onze kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen het zwaar te verduren krijgen. Dan zullen wij de generatie worden die de kans had iets te doen aan de afbrokkeling van de aarde, maar die dat niet deden.

Ja, bewuste keuzes maken en duurzaam leven kost wat meer moeite. Het is allemaal wat bewerkelijker. Het vergt meer research, planning en producten die duurzaam en eerlijk zijn, zijn vaak duurder. Maar op den duur geeft het ook rust. Je gaat herkennen wat je wel en niet kunt kopen/eten/doen. En zo wordt boodschappen doen opeens veel makkelijker. Je hebt minder keuzestress, minder spullen in je huis en zo dus meer ruimte in je hoofd. Ruimte voor andere, leukere dingen. Althans, zo ervaar ik het.

Toch is er veel weerstand. En dat snap ik. Verandering is moeilijk. En je eigen gedrag onder de loep nemen kan pijnlijk zijn. Ik vind het ook ontzettend confronterend om te zien wat mijn hardnekkige gewoontes zijn en hoe lastig ik het vind daar vanaf te stappen. En soms is dat ook gewoon veel werk. En daar heeft men geen tijd meer voor. Want in een maatschappij waar snel-sneller-snelst en goedkoop-goedkoper-goedkoopst heerst, is tijd schaars geworden. Dus dan is er geen tijd en ruimte voor verandering. En wat een kwalijke zaak vind ik dat. Ik ga voor langzaam leven. Genieten van de kleine dingen. Ik hoef geen miljoenen-carrière te maken. Ik hoef geen werkdagen van 12 uur. Ik hoef geen dikke bankrekening, een villa met 8 slaapkamers of 6 keer per jaar op vakantie. Ik wil (hopelijk over een jaar of 60) op mijn sterfbed liggen en kunnen zeggen: “Ik heb geleefd, ik heb liefgehad, ik heb geld zo belangrijk gemaakt als nodig was, ik had genoeg en ik heb mijn voetafdruk op deze wereld zo klein mogelijk gehouden.” Daar ga ik voor.

Ik wil geen vingers wijzen. Maar ik zie nog zoveel “kwalijke” dingen gebeuren om me heen. Ik weet niet of het onwetendheid of onwil is. Maar feit blijft dat het gewoon beter kan. Punt. Zoals ik al eerder aangaf, ik ben ook niet perfect. Ik koop ook nog steeds teveel, ik koop ook nog steeds fast-fashion en ik eet af en toe een stukje vis. Ik laat me nog steeds verleiden door slimme marketingtruucs die aanzetten tot consumeren. En ik wil vaak nog te veel. Maar ik doe ook heel veel wel om mijn steentje bij te dragen. Ik eet voor 99% veganistisch (op dat stukje vis en soms een Tony Chocolonely karamel zeezout na, I mean, you gotta treat yourself sometimes. Balans is het sleutelwoord). Ik recycle. Ik douche zelden lang. Ik probeer bewust te shoppen en te kiezen voor eerlijke producten. Maar ik ben er nog lang niet. Ik wil betere keuzes maken. Ik wil mijn slechte gewoontes omkeren. En mijn grootste drijfveer is mijn kind. Ik heb voor hem gekozen, en ik zou mezelf niet meer aan kunnen kijken wanneer ik, tegen beter weten in, doorga met onze wereld kapotmaken.

Dus wij gaan langzaam maar zeker steeds duurzamer leven. We kopen minder, zijn tevreden met minder en genieten hierdoor meer van wat we wel hebben. Wij bannen alle gifstoffen uit onze dagelijkse producten, eten doorgaans veganistisch, recyclen ons afval, proberen minder plastic te gebruiken en denken langer en beter na over uitgaven. Dit is een proces. En dat kan niet allemaal in een keer. Ook bij ons gaat het stapsgewijs en we zijn nog lang niet waar we zijn moeten, maar we gaan in ieder geval de goede kant op.

Voor ieder ziet bewustere keuzes maken er anders uit. Ik heb absoluut geen moeite met geen vlees eten. Maar jij hoeft echt niet vleesloos te gaan leven en alleen nog maar op sojabonen te kauwen. Eet gewoon eens een keer een dag geen vlees, of zie het als een extraatje dat je alleen in het weekend “mag”. Koop twee bakken en zet ze in de schuur – een voor karton/papier en een voor plastic. Douche wat korter. Laat lampen niet onnodig branden. Pak wat vaker de fiets in plaats van de auto. Ga eens op vakantie in eigen land zodat je het vliegtuig niet in hoeft. Lees eens wat verpakkingen. Vermijd gifstoffen. Laat je wasverzachter achterwegen. Poets met een biologisch-afbreekbaar schoonmaakmiddel. Gebruik producten die niet op dieren zijn getest, door kinderhandjes zijn gemaakt of waarvoor iemand geen eerlijk loon heeft gekregen. En zo zijn er nog veel meer dingen te bedenken.  Ik ga in ieder geval door met mijn steentje bijdragen – en blijf dat ook delen met jullie.

Het grootste cadeau dat je je kind(eren) kunt geven, is een leefbare wereld. Laten we daar met z’n allen voor zorgen.

Liefs,
Esmee

Leave a Reply

  1. Je blog verwoord echt precies hoe ik me voel over de aarde en het klimaat. Mooi en treffend. Ik ben nog geen moeder maar heb wel een kinderwens. En dat versterkt het gevoel dat we echt meer moeten veranderen voor de komende generaties! Ik hoop dat er meer blogs over komen en volg je op insta. :)

    • Helemaal eens! Ik was me er altijd al wel bewust van: maar pas toen Lev in mijn buik zat ging ik er beter en meer over nadenken. Er komen zeker meer blogs omtrent dit onderwerp! Super leuk dat je me volgt! X

  2. Herkenbaar verhaal! Wij proberen hier ook bewust naar te leven en worden daar steeds beter in. Steeds vaker geen vlees en al onze schoonmaakmiddelen vervangen door natuurlijke producten. Sowieso is alles wat wij gebruiken proefdiervrij. Daar zijn we een x aantal jaren geleden mee begonnen en we proberen nu ook op steeds meer andere manieren zo min mogelijk van de planeet te vragen. Het kost inderdaad tijd, maar is ook zoveel waard!
    Voor mij zo ontzettend belangrijk om onze mini mee te geven. En voor jezelf een goed gevoel!

    • Wat goed dat jullie er al zo bewust mee bezig zijn! Het is een hele opgave – in een wereld die belust is op geld en overal de goedkoopste manieren voor zoekt. Maar ik denk dat als we allemaal een beetje doen, dat al een heel groot verschil gaat maken. <3